با افزایش ناامنی در محیط بیرون، این سوال برای بسیاری از والدین دغدغهای جدی شده است. طبق پژوهش Save the Children، تنها ۲۷٪ کودکان در خیابان بازی میکنند. کاهش تعامل کودکان با فضای بیرون تاثیر منفی بر رشد اجتماعی، استقلال و سلامت روانشان میگذارد.
در عین حال ایمن نگه داشتن کودک در خانه با بازیهای خلاقانه و نظارت دقیق به بخشی از نیازهای تعاملی نوردیدهتان کمک میکند. تا انتها همراه ما بمانید تا به شما بگوییم چطور میتوان کودکان را از خطرات خیابان حفظ کرد و در عین حال بستر شادی و فعالیت را در خانه برایشان بچینید؟
چیکار کنم بچم تو کوچه نره؟
وقتی صحبت از ورود کودکان به محیط اجتماعی میشود، کوچه و خیابان اولین گزینه است. بچهها حتی خیلی قبلتر از مدرسه این محیط را میشناسند. آنها با ورود به کوچه مهارتهای فراوانی را آموزش میبینند که بسیاری از آنها نامناسب هستند و حتی گاهی هماهنگ با فرهنگ شما نیستند. از طرف دیگر ایمنی در چنین جامعهای کافی نیست و میتواند خطرناک هم تلقی شود. البته این را هم به یاد داشته باشید استفاده از سبک فرزندپروری طردکننده میتواند مشکلاتی را ایجاد کند.
همانطور که در نمناک آمده است:
سبک فرزند پروری طرد کننده یا سهلانگارانه، بهعنوان یکی از مخربترین الگوهای فرزندپروری شناخته میشود که پیامدهای جدی برای کودک بههمراه دارد. فرزندان در خانوادههایی با این سبک، احساس میکنند که نادیده گرفته میشوند یا حتی برای پدر و مادر، با وجودشان مزاحمت ایجاد کردهاند.
۱- درک اهمیت ایمنی در خیابان و مواجهه با غریبهها
بهجای اینکه بپرسید چیکار کنم بچم تو کوچه نره آموزش قوانین ایمنی در خیابان و مواجهه با غریبهها برای رفاه کودکان را در صدر کارهایتان بگذارید. شما میخواهید آنها موقعیتهای امن را از موقعیتهای ناامن تشخیص دهند که میتواند در زندگی روزمره آنها تفاوت فراوانی ایجاد کند. با معرفی این قوانین و استراتژیهای ایمنی اولیه، به آنها کمک میدهید تا بهطور مناسب واکنش نشان دهند و ایمن بمانند.
همانطور که در spokester آمده است:
آکادمی پزشکان کودکان آمریکا میگوید: نبود بازیهای آزاد و بدون ساختار، میتواند زمینهساز افسردگی و اضطراب در کودکان شود. در مقابل، بازی بدون نظارت مستقیم باعث رشد مهارتهای شناختی، اجتماعی و هیجانی، همدلی، مدیریت جمع و حتی حفظ وزن سالم میشود.
۲-آموزش تشخیص موقعیتهای امن در مقابل ناامن به کودکان
فقط پرسیدن چیکار کنم بچم تو کوچه نره کافی نیست بلکه بپرسید چگونه میتوانید به فرزندتان کمک کنید تا موقعیتهای امن و ناامن را تشخیص دهد؟ برای این کار باید با او درباره اتفاقات مختلفی صحبت کنید که احتمالا با آنها روبهرو میشود. اتفاقاتی مانند نزدیکشدن غریبهها یا بازی در فضاهای عمومی از این دست هستند.
با پرسیدن چیکار کنم بچم تو کوچه نره از هدفتان دور نشوید. فرزند خود را تشویق کنید که به غرایز خود اعتماد کند. اگر چیزی اشتباه به نظر میرسد، احتمالا اشتباه است. پاسخ به موقعیتهای مختلف را با آنها تمرین کنید. آنها باید برای اقداماتی مانند گفتن قاطعانه «نه» یا درخواست کمک از یک بزرگسال مورد اعتماد، آماده شوند.
به آنها بیاموزید که محیطهای امن، مانند مکانهای آشنا و دوستان یا اعضای خانواده مورد اعتماد را تشخیص دهند. به آنها بفهمانید که اگر درباره موقعیتی مطمئن نیستند، پرسیدن سوال اشکالی ندارد.
۳- آموزش قوانین اولیه ایمنی خیابان برای کودکان
درک موقعیتهای امن و ناامن، اولین قدم برای ایمن نگهداشتن فرزندتان است. قوانین اولیه ایمنی خیابان را به فرزندتان آموزش دهید. در محیط بیرون باید از حواسپرتیهایی مانند خیرهشدن به تلفن همرا یا استفاده از هدفون خودداری کنند. همچنین موارد مهم دیگری مثل اینکه هرگز با غریبهها صحبت نکنند یا سوار ماشین کسی نشوند که نمیشناسند.
تقویت مداوم این قوانین به کودک شما کمک میکند تا حضورش در کوچه و خیابان با ایمنی بیشتری پیش برود.
۴- آموزش آگاهی از محیط اطراف
آگاهی از محیط اطراف برای تضمین ایمنی در هر محیطی، چه یک خیابان شلوغ باشد و چه یک پارک شلوغ حیاتی است. به کودکان بفهمانید وقتی به شرایط آگاه هستید، میتوانید خطرات احتمالی را تشخیص دهید. مثلا سر خود را بالا نگه دارید و به افراد و فعالیتهای اطراف خود توجه کنید. وقتی بیرون هستید، از عوامل حواسپرتی مانند تلفن خود دوری کنید. این به شما کمک میکند تا متوجه هر چیز غیرمعمولی بشوید. شرایط غیرمعمولی مانند کسی که مشکوک رفتار میکند یا ماشینی که با سرعت زیاد نزدیک میشود. با تمرین آگاهی از موقعیت کودک میتواند از بروز حوادث جلوگیری کند و بهسرعت واکنش نشان دهد.
۵- شناسایی بزرگسالان مورد اعتماد و مکانهای امن
تشخیص اینکه در مواقع ضروری کودک میتواند به چه کسی مراجعه کند، برای امنیت او مهم است. بزرگسالان مورد اعتماد کسانی هستند که در صورت بروز مشکل، با آنها احساس راحتی میکنند. این افراد شامل والدین، معلمان، مربیان یا دوستان خانوادگی میشوند. شناسایی این افراد و دانستن نحوه دسترسی به آنها برای کودک بسیار مهم است.
مکانهای امن نیز مکانهایی هستند که در صورت احساس تهدید یا گمشدن میتوانند به آنها مراجعه کنند. از این موارد میتوانیم به مکانهایی مانند مدارس، مراکز اجتماعی یا حتی فروشگاههایی با کارمندان قابل اعتماد اشاره کنیم. پس کودک خود را با این محیطها و افرادشان آشنا کنید.
۶- صحنهسازی و آموزش ایفای نقش
حتماً بخوانید: بیماری ام اس
برای افزایش توانایی کودک در پاسخگویی موثر، موقعیتهای چالشبرانگیز را تمرین کنید. با شبیهسازی موقعیتهای مختلف، مانند مواجهه با یک غریبه یا گمشدن، کودک را برای واکنش آرام و با اعتمادبهنفس آماده میکنید.
حتی میتوانید دوستان یا اعضای خانواده را جمع کنید تا این صحنهها را اجرا کنند. این تمرین تعاملی به کودک کمک میکند تا سریع فکر کند و پاسخهای ایمن، مانند نه گفتن یا پیداکردن یک بزرگسال مورد اعتماد را بهآسانی انجام دهد.
فراموش نکنید که پس از آن درباره احساسات و افکار خود بحث کنید. این کار باعث میشود تا آموختههای کودک تثبیت شود.
۷- تشویق او به برقراری ارتباط آزاد کودکان
میتوانید محیطی ایجاد کنید که فرزندتان بهراحتی افکار و احساسات خود را بیان کند. برای این کار با خوشبرخورد بودن شروع کنید. نشان دهید که همیشه، چه در حین شام و چه در حین رانندگی آماده گوشدادن هستید. با همدلی احساسات آنها را بشنوید و درک کنید، حتی اگر نگرانیهای آنها برای شما بیاهمیت به نظر برسد. با پرسیدن سوالات مناسب، فرزندتان را تشویق کنید تا آزادانه ابراز وجود کند.
از قطع کردن یا قضاوت درباره پاسخهای آنها خودداری کنید. در عوض، فضایی امن ایجاد کنید که در آن بتوانند بدون ترس از سرزنششدن صحبت کنند. تجربیات خود را نیز به اشتراک بگذارید تا ببینند که بحث درباره احساسات طبیعی است.
فرزندتان با اطمینان از اینکه شنیده میشود، به احتمال بیشتری درباره ایمنی و سایر موضوعات مهم با شما صحبت میکند. البته منابعی مانند سایت سلام آگاهی هم وجود دارد که میتواند به کمکتان بیاید. این وبسایت اطلاعات ارزشمندی درباره ایمنی خیابان و غریبهها ارائه میدهد.
سایر راهکارها برای شما که میپرسید چیکار کنم بچم تو کوچه نره
شما میپرسید چیکار کنم بچم تو کوچه نره؟ تحقیقات میگویند:
۸- نقشهی رفتاری بچهات رو ترسیم کن.
۹- بازیهای بیرونی را به فضای کنترلشده منتقل کن.
۱۰- کودک رو در چالشهای خانگی مشارکت بده.
۱۱- فضای داخل خانه رو ماجراجویانه کن.
۱۲- پادکست، انیمیشن و داستانهای کودکانه درباره امنیت گوش بدهید.
۱۳- گروه والدین همفکر تشکیل بده.
۱۴- برنامهریزی روزانه با مشارکت کودک انجام دهید.







0 دیدگاه