علائم عفونت گوش میانی در بزرگسالان چیست؟

گوش انسان از سه بخش اصلی تشکیل شده است: گوش خارجی (کانال گوش)، گوش میانی (فضای پشت پرده گوش) و گوش داخلی (ساختارهای تعادلی و شنوایی). در هر یک از این بخش‌ها می‌تواند عفونت رخ دهد که هر کدام علائم متمایزی دارد. در ادامه ابتدا علائم شایع اوتیت میانی (عفونت گوش میانی) را بررسی می‌کنیم و سپس علائم عفونت گوش خارجی و داخلی را مرور می‌کنیم.

علائم عفونت گوش میانی (اوتیت مدیا)

علائم عفونت گوش میانی معمولاً شامل موارد زیر است:

• درد یا فشار در گوش (معمولاً تپنده). درد اغلب در حالت درازکش یا در شب تشدید می‌شود و ممکن است به شقیقه یا فک انتشار یابد.
• احساس پری یا گرفتگی گوش. فرد احساس می‌کند گوش‌ش «بسته» است یا صدای محیط را کمتر می‌شنود.
• کاهش شنوایی موقت. به علت جمع شدن مایع یا ترشح در پشت پرده گوش، صداها مبهم یا خفه شنیده می‌شود.
• تب خفیف تا متوسط. تب بالا در بزرگسالان کمتر شایع است، اما ممکن است در موارد شدید وجود داشته باشد.
• ترشح مایع یا چرک از گوش. در صورت پارگی پرده گوش (گاهی به‌صورت خودبه‌خودی)، مایعی شفاف یا چرکی از گوش خارج می‌شود.

از دیگر نشانه‌های ممکن می‌توان به احساس سنگینی گوش، وزوز گوش و سردرد اشاره کرد. برخی بیماران قدری بی‌حالی، خواب‌آلودگی یا کاهش اشتها هم گزارش می‌دهند. علائم در یک یا هر دو گوش ممکن است ظاهر شود؛ در درگیری دوطرفه، معمولاً درد شدیدتر است. توجه کنید که عفونت مزمن گوش میانی ممکن است با درد کمتر و علائم ثانویه مانند کاهش شنوایی و ترشح مستمر همراه باشد.

در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر باید سریعاً به پزشک مراجعه شود: درد بسیار شدید و پایدار در گوش، تب بالا، ترشح چرکی یا خون‌آلود از گوش، کاهش واضح شنوایی یا سرگیجه همراه با علائم فوق. این علائم می‌توانند نشان‌دهنده بروز عوارض (مثلاً پارگی پرده گوش) باشند. برای تشخیص دقیق، پزشک با اتوسکوپ پرده گوش را معاینه کرده و در صورت نیاز آزمایشاتی مانند تیمپانومتری یا شنوایی‌سنجی را انجام می‌دهد. همچنین برای بررسی باکتری‌های ایجادکننده عفونت، ممکن است نیاز به کشت ترشحات یا آزمایش خون باشد. در این شرایط، می‌توانید برای انجام آزمایش‌های مورد نیاز به یک بهترین آزمایشگاه تهران مراجعه کنید.

علائم عفونت گوش خارجی (اوتیت اکسترنا)

عفونت گوش خارجی (کانال گوش) بیشتر با علائم زیر مشخص می‌شود:

• درد شدید در گوش خارجی. این درد با لمس یا کشیدن لاله گوش و گاهی با جویدن یا بلعیدن تشدید می‌شود.
• خارش شدید داخل کانال گوش. پوست کانال گوش ملتهب و بسیار خارش‌دار می‌شود.
• قرمزی و تورم کانال گوش. ممکن است پوست کانال کاملاً ورم کند و احساس «مسدود بودن» گوش ایجاد شود.
• ترشح چرکی یا بدبو از گوش. در مراحل پیشرفته، ممکن است آبسه یا چرک در کانال جمع شده و همراه درد ترشح ناخوشایندی خارج شود.
• کاهش موقت شنوایی. تورم و ترشح کانال می‌تواند باعث افت شنیدن شود.
• تب و تورم اطراف گوش (در موارد شدید). این مورد کمتر شایع است ولی در عفونت‌های شدید خارجی ممکن است دیده شود.

به‌طور کلی در عفونت خارجی گوش، درد و خارش از علائم اصلی هستند و تب شایع نیست مگر اینکه عفونت به بافت‌های اطراف سرایت کند. برخلاف عفونت میانی، در اوتیت اکسترنا معمولاً سرگیجه یا حالت تهوع دیده نمی‌شود.

علائم عفونت گوش داخلی (لابیرنتیت)

عفونت یا التهاب گوش داخلی (لابیرنت) عمدتاً روی تعادل و شنوایی تأثیر می‌گذارد. شایع‌ترین نشانه‌ها عبارت‌اند از:

• سرگیجه شدید (احساس چرخش محیط). این حالت گاهی به قدری ناتوان‌کننده است که به زمین خوردن می‌انجامد.
• اختلال تعادل؛ احساس غیرمستقیم و افتادن یا نیاز به تکیه‌گاه برای راه رفتن.
• حالت تهوع و استفراغ (مربوط به سرگیجه شدید).
• کاهش شنوایی (غالباً موقت) و وزوز گوش (تیس). (اگر التهاب شامل بخش شنوایی باشد)
• ناشنوایی یا سنگینی گوش. بعضی بیماران احساس پری یا سنگینی در گوش دارند.

برخلاف اوتیت میانی و خارجی، در عفونت داخلی درد گوش معمولاً وجود ندارد؛ بلکه سرگیجه و ناآرامی ناشی از اختلال در ساختارهای وستیبولار (تعادلی) برجسته است. اگر علائم سرگیجه و تاری دید با عفونت گوش میانی همراه شود، احتمالاً التهاب به گوش داخلی نیز سرایت کرده است. در موارد شدید یا طولانی شدن علائم تعادلی، باید تحت نظر پزشک متخصص گوش، حلق و بینی قرار گرفت.

جدول بالا تفاوت‌های کلیدی علائم سه نوع عفونت گوش را نشان می‌دهد. در عفونت گوش میانی، درد گوش و احساس پری شایع است، در حالی که در عفونت خارجی، درد شدید و خارش بارزترین علامت‌ها هستند. علائم عفونت گوش داخلی عمدتاً مربوط به سرگیجه و اختلالات تعادلی است. در هر صورت، وجود هر کدام از علامت‌های هشداردهنده گفته‌شده (تب بالا، درد بسیار شدید، ترشح چرکی، کاهش شنوایی ناگهانی، سرگیجه مداوم) نیازمند ارزیابی سریع توسط پزشک است.

سلب مسئولیت

مطالب این وب سایت با هدف آگاهی رسانی عمومی درباره موضوعات مرتبط با سلامت، تشخیص آزمایشگاهی و شیوه زندگی سالم تهیه و منتشر می شوند. تلاش تیم علمی و محتوایی مجموعه بر این است که اطلاعات ارائه شده بر پایه منابع معتبر، شواهد علمی و مطالب به روز باشد.

با این حال، محتوای این سایت صرفا جنبه آموزشی و اطلاع رسانی دارد و نمی تواند جای معاینه، تشخیص، مشاوره یا درمان توسط پزشک و سایر متخصصان واجد صلاحیت را بگیرد. وضعیت جسمی، سابقه پزشکی و شرایط هر فرد ممکن است با شخص دیگری متفاوت باشد و تصمیم گیری درباره روش تشخیص یا درمان باید با نظر پزشک انجام شود.

در صورت بروز علائم شدید، غیرعادی یا نگران کننده، مراجعه به پزشک، اورژانس یا یک مرکز درمانی معتبر ضروری است. همچنین نباید بر اساس مطالب این سایت به صورت خودسرانه اقدام به شروع، تغییر یا قطع درمان کرد. مسئولیت استفاده نادرست از اطلاعات منتشر شده و پیامدهای ناشی از آن بر عهده استفاده کننده خواهد بود.

سوالات متداول

آیا عفونت گوش میانی در بزرگسالان باعث تب می شود؟

بله، تب ممکن است یکی از علائم عفونت گوش میانی باشد، اما در همه بزرگسالان دیده نمی شود. درد یا فشار داخل گوش، احساس گرفتگی و کاهش شنوایی از علائم مهم تری هستند.

آیا خروج چرک از گوش نشانه عفونت گوش میانی است؟

ممکن است باشد. اگر پرده گوش در اثر التهاب یا فشار پاره شود، مایع یا ترشح چرکی می تواند از گوش خارج شود. البته ترشح از گوش می تواند در عفونت گوش خارجی و بعضی مشکلات دیگر نیز دیده شود و برای تشخیص دقیق باید گوش معاینه شود.

از کجا بفهمیم عفونت گوش خارجی داریم یا گوش میانی؟

دردی که با لمس یا کشیدن لاله گوش بیشتر می شود، همراه با خارش، قرمزی یا تورم مجرای گوش، بیشتر به نفع عفونت گوش خارجی است. در عفونت گوش میانی معمولا درد یا فشار عمقی داخل گوش، احساس پری و کاهش شنوایی بیشتر دیده می شود.

آیا عفونت گوش میانی خود به خود خوب می شود؟

بعضی موارد خفیف ممکن است بدون آنتی بیوتیک بهبود پیدا کنند، اما نمی توان از روی علائم به تنهایی مشخص کرد که فرد به دارو نیاز دارد یا خیر. علت عفونت، شدت علائم و وضعیت پرده گوش باید توسط پزشک بررسی شود.

سرگیجه همراه با عفونت گوش خطرناک است؟

سرگیجه شدید، اختلال واضح در تعادل یا سرگیجه همراه با کاهش ناگهانی شنوایی، ترشح گوش، تب بالا یا درد شدید نیاز به ارزیابی سریع پزشکی دارد. این علائم همیشه به معنی عفونت گوش داخلی نیستند و ممکن است علت دیگری داشته باشند.