فیبروز ریه بیماری مزمنی محسوب می‌شود که با علائمی مانند زخم شدن بافت ریوی همراه است. این فرآیند به ضعف در ریه‌ها منجر می‌شود و عملکرد این ناحیه از بدن را مختل می‌‌سازد.

اگرچه علت اصلی این بیماری در بسیاری از موارد ناشناخته است، اما عوامل متعددی مانند قرار گرفتن در معرض آلاینده‌ها، برخی بیماری‌های خودایمنی، مصرف داروهای خاص و عوامل ژنتیکی می‌توانند در بروز آن نقش داشته باشند.

فیبروز ریه چیست؟

فیبروز ریه بیماری است که در آن بافت ریه آسیب می‌بیند و دچار زخم (فیبروز) می‌شود. این زخم‌ها باعث می‌شوند که ریه ضخیم شود و عملکرد طبیعی خود را برای تبادل اکسیژن با خون از دست دهد.

با پیشرفت این بیماری، تنفس برای افراد مبتلا دشوار می‌شود و تنگی نفس به‌مرور زمان افزایش می‌یابد. این بیماری بیشتر در افراد میانسال و مسن دیده می‌شود؛ اگرچه در موارد نادر، کودکان نیز ممکن است به آن مبتلا شوند.

آسیب‌هایی که در اثر فیبروز ریوی ایجاد می‌شوند غیرقابل برگشت هستند، اما داروها و روش‌های درمانی موجود می‌توانند روند پیشرفت بیماری را کند سازند.

علائم فیبروز ریوی

• خستگی بیش از اندازه
• مشکلات تنفسی
• سرفه خشک
• کاهش وزن
• درد مفاصل
• تغییر رنگ پوست اطراف لب‌،‌ چشم‌ و ناخن
• پهن شدن نوک انگشتان

دلایل ابتلا به بیماری فیبروز ریه

فیبروز ریه معمولاً زمانی ایجاد می‌شود که ریه‌ها پس از التهاب یا آسیب، فرآیند ترمیم طبیعی خود را به‌درستی انجام نمی‌دهند. از مهم‌ترین عوامل بروز این بیماری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

بیماری‌های بافت همبند

بیماری‌هایی مانند آرتریت روماتوئید، لوپوس و اسکلرودرمی که به آن‌ها بیماری بافت همبند نیز گفته می‌شود، یکی از دلایل بروز فیبروز هستند. چرا که با ایجاد التهاب مزمن به بافت ریه آسیب می‌زنند.

عوامل محیطی

قرار گرفتن در معرض موادی همچون آزبست، سیلیس یا بریلیم‌ که ریه‌ها را تحریک می‌کنند به ایجاد فیبروز منجر شوند.

همچنین نوعی واکنش حساسیتی به کپک‌ها، باکتری‌ها یا اجزای پرندگان نیز در بروز این بیماری نقش دارند.

بیماری‌های گرانولوماتوزی

مشکلاتی مانند سارکوئیدوز یا هیستیوسیتوز سلول لانگرهانس سبب ایجاد توده در بافت‌های بدن خصوصاً ریه می‌شوند. در نتیجه این اتفاق التهاب مزمن در ریه ایجاد می‌کنند.

برخی داروها یا درمان‌ها

داروها و درمان‌هایی مانند آمیودارون، نیتروفورانتوئین، متوترکسات و همچنین پرتودرمانی، در بعضی افراد صدماتی را در بافت ریوی ایجاد می‌کنند.

مصرف دخانیات

سیگار کشیدن نیز به‌عنوان یکی از عوامل خطر مهم در ابتلا به فیبروز ریوی و بیماری‌هایی همچون سرطان ریه است.

خطرات فیبروز ریه

مهم‌ترین عوارض فیبروز ریوی شامل موارد زیر است:

• کمبود اکسیژن در خون
• فشار خون بالا
• عفونت ریه
• نارسایی تنفسی
• مشکلات قلبی
• پنوموتراکس (در این حالت ناحیه بین ریه و دیواره قفسه سینه از بین می‌رود)

روش‌های تشخیص فیبروز ریه

تشخیص فیبروز ریوی معمولاً نیازمند بررسی‌های دقیق بالینی، آزمایشگاهی و تصویربرداری است. پزشک ابتدا علائم بیمار را ارزیابی می‌کند سپس با انجام آزمایش‌هایی عملکرد ریه، میزان کارایی ریه‌ها در جذب اکسیژن و دفع دی‌اکسیدکربن سنجیده می‌شود.

برای تشخیص دقیق‌تر از از روش‌ها و آزمایش‌های زیر کمک گرفته می‌شود:

• تصویربرداری با اشعه ایکس از قفسه سینه برای بررسی کلی وضعیت ریه‌ها
• سی‌تی‌اسکن با وضوح بالا که می‌تواند جزئیات بیشتری از آسیب‌های بافتی را نشان دهد.
• آزمایش‌های عملکرد ریوی برای بررسی ظرفیت تنفسی و تبادل گازها
• آزمایش خون از جمله بررسی گازهای خون شریانی برای ارزیابی سطح اکسیژن
• برونکوسکوپی برای مشاهده مستقیم راه‌های هوایی و گاهی نمونه‌برداری از بافت
• بیوپسی ریوی

چگونه می‌توان از ابتلا به بیماری فیبروز ریه پیشگیری کرد؟

پیشگیری کامل از فیبروز ریوی به‌ویژه در مواردی که علت بیماری ناشناخته است، ممکن نیست. با این وجود رعایت برخی توصیه‌های بهداشتی، خطر ابتلا به این بیماری را کاهش می‌دهد.

اجتناب از مواجهه با آلاینده‌های تنفسی

 قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض گرد و غبارهای صنعتی یا دودهای شیمیایی می‌تواند به آسیب بافت ریه منجر می‌شود. استفاده از ماسک‌های حفاظتی و تهویه مناسب در محیط‌های زندگی و کاری بسیار مهم است.

ترک سیگار

مصرف دخانیات یکی از عوامل خطر مهم در بروز بیماری‌های ریوی از جمله فیبروز است. ترک سیگار احتمال ابتلا را کاهش می‌دهد و به بهبود کیفیت زندگی کمک می‌کند.

محافظت در برابر عفونت‌های تنفسی

رعایت بهداشت فردی، واکسیناسیون علیه آنفولانزا و پرهیز از تماس با افراد بیمار‌ از بروز عفونت‌هایی که به آسیب ریه منجر می‌شود جلوگیری می‌کند.

پرهیز از مواجهه با عوامل حساسیت‌زا

در برخی افراد، واکنش ایمنی به کپک‌ها، پر پرندگان یا گرد و غبار به التهاب و زخم ریوی منتهی می‌شود. کنترل آلودگی محیط زندگی نقش پیشگیرانه در این روند دارد.

مراقبت پزشکی منظم برای بیماری‌های خودایمنی

کنترل بیماری‌هایی که سبب التهاب بافت ریه می‌شوند، می‌تواند از بروز آسیب‌های ثانویه به ریه‌ها جلوگیری کند.

درمان فیبروز ریوی

در حال حاضر، هیچ درمان قطعی برای فیبروز ریوی وجود ندارد. اما روش‌های درمانی مختلفی بکار گرفته می‌شود که می‌توانند به کاهش علائم، کند کردن روند پیشرفت بیماری و بهبود کیفیت زندگی بیماران کمک کنند که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

• داروهای ضد فیبروز
• داروهای ضدالتهاب
• اکسیژن‌تراپی: در صورتی که سطح اکسیژن خون کاهش یافته باشد، استفاده از اکسیژن کمکی از طریق ماسک یا لوله‌ی بینی توصیه می‌شود تا تنفس راحت‌تر و اکسیژن‌رسانی بهتر انجام گیرد.
• توان‌بخشی ریوی که شامل تمرینات تنفسی، فعالیت‌های ورزشی سبک و آموزش‌هایی برای مدیریت بهتر بیماری است.
• پیوند ریه برای افرادی که بیماری‌شان پیشرفت کرده و به درمان‌های معمول پاسخ نمی‌دهد.

برای تشخیص و درمان فیبروز ریوی به کجا مراجعه کنیم؟

برای تشخیص و درمان فیبروز ریه می‌توانید به لیست بهترین پزشکان متخصص ریه تهران که مشخصات آن‌ها در سایت پزشکی لند وجود دارد، مراجعه کنید و از خدمات این متخصصین بهره ببرید.