از OAE تا ABR؛ کدام تست شنوایی برای نوزاد مناسب‌تر است؟

برای بررسی شنوایی نوزاد، همیشه یک تست واحد برای همه شرایط مناسب نیست. OAE و ABR هر دو بدون درد هستند، اما بخش‌های متفاوتی از سیستم شنوایی را بررسی می‌کنند. OAE بیشتر پاسخ حلزون گوش به صدا را می‌سنجد، در حالی که ABR پاسخ عصب شنوایی و ساقه مغز را ارزیابی می‌کند. اگر نتیجه غربالگری اولیه طبیعی نباشد، پیگیری اهمیت زیادی دارد و مراجعه برای شنوایی سنجی نوزادان و کودکان در شیراز می‌تواند مشخص کند تکرار OAE کافی است یا نوزاد به ABR و ارزیابی کامل‌تر نیاز دارد. این تفاوت برای والدینی مهم است که بعد از دیدن نتیجه Refer نگران شده‌اند؛ چون هدف غربالگری پیدا کردن نوزادانی است که به بررسی بیشتری نیاز دارند، نه اعلام قطعی کم‌شنوایی. بنابراین نتیجه برگه باید در کنار سن نوزاد، سابقه پزشکی و تست بعدی تفسیر شود.

هوش مصنوعی چگونه به پزشکان کمک می‌کند؟

یکی از مهم‌ترین کاربردهای هوش مصنوعی، تحلیل حجم زیادی از داده‌هاست. در پزشکی، داده‌ها می‌توانند شامل نتایج آزمایش، تصاویر پزشکی، اطلاعات پرونده بیمار و سوابق درمانی باشند.

OAE و ABR چه تفاوتی در بررسی شنوایی نوزاد دارند؟

OAE و ABR رقیب یکدیگر نیستند و پاسخ یک سؤال کاملاً مشابه را نمی‌دهند. در OAE یک پروب کوچک داخل مجرای گوش قرار می‌گیرد و پاسخ بسیار ضعیفی که حلزون گوش پس از دریافت صدا ایجاد می‌کند ثبت می‌شود. در ABR، صدا از طریق گوشی ارائه می‌شود و الکترودهای کوچکی که روی سر قرار می‌گیرند فعالیت مسیر شنوایی تا ساقه مغز را ثبت می‌کنند. به همین دلیل ممکن است بر اساس شرایط نوزاد، نتیجه غربالگری قبلی یا عوامل خطر، یکی از این روش‌ها یا ترکیبی از هر دو انتخاب شود.

تست OAE چگونه شنوایی نوزاد را بررسی می‌کند؟

OAE معمولاً زمانی انجام می‌شود که نوزاد آرام یا خواب است. متخصص پروب نرم و کوچکی را در گوش قرار می‌دهد؛ دستگاه صداهایی را پخش می‌کند و بازتاب تولیدشده از گوش داخلی را اندازه می‌گیرد. نوزاد لازم نیست دکمه‌ای فشار دهد یا به صدا واکنش رفتاری نشان دهد. این ویژگی باعث می‌شود OAE برای غربالگری روزهای ابتدایی زندگی مناسب باشد. با این حال، نتیجه OAE به‌تنهایی تمام مسیر عصب شنوایی را ارزیابی نمی‌کند و در بعضی شرایط برای اطمینان بیشتر به تست دیگری نیاز است.

خود تست معمولاً کوتاه است و دردی ایجاد نمی‌کند. اگر پاسخ قابل ثبت نباشد، متخصص ممکن است قبل از نتیجه‌گیری وضعیت گوش یا شرایط انجام تست را دوباره بررسی کند تا احتمال اثر عوامل موقتی کمتر شود.

چه زمانی تست ABR برای نوزاد لازم می‌شود؟

ABR زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که لازم باشد عملکرد مسیر شنوایی از گوش تا عصب و ساقه مغز بررسی شود. اگر نوزاد غربالگری اولیه را پاس نکرده باشد، عوامل خطر خاصی داشته باشد یا شنوایی‌شناس بخواهد آستانه‌های شنوایی را دقیق‌تر برآورد کند، ABR می‌تواند بخشی از ارزیابی تشخیصی باشد. اگر در ادامه کم‌شنوایی قابل‌توجه تأیید شود، تصمیم درباره توانبخشی باید بر اساس شدت و نوع افت گرفته شود و مراجعه به یک نمایندگی سمعک در شیراز زمانی مطرح می‌شود که متخصص استفاده از سمعک را برای کودک مناسب بداند.

اگر نوزاد در تست OAE رد شود، یعنی کم‌شنوایی دارد؟

خیر. نتیجه Refer یا پاس نشدن OAE به معنای تشخیص قطعی کم‌شنوایی نیست. وجود مایع در گوش میانی، مواد باقی‌مانده در مجرای گوش، حرکت و بی‌قراری نوزاد یا شرایط نامناسب ثبت می‌تواند روی نتیجه غربالگری اثر بگذارد. نکته مهم این است که نتیجه غیرطبیعی نادیده گرفته نشود. غربالگری برای تشخیص نهایی طراحی نشده و نوزادی که آن را پاس نمی‌کند باید طبق برنامه توصیه‌شده دوباره بررسی شود تا مشخص شود نتیجه اولیه موقتی بوده یا ارزیابی تشخیصی دقیق‌تری لازم است.

والدین بهتر است برگه نتیجه را نگه دارند و دقیقاً بپرسند کدام گوش Refer شده، چه زمانی باید تست بعدی انجام شود و آیا تکرار همان غربالگری کافی است یا ارزیابی تشخیصی پیشنهاد شده است. این پیگیری کمک می‌کند تصمیم بعدی بر اطلاعات دقیق‌تری گرفته شود.

چه عواملی می‌توانند نتیجه تست شنوایی نوزاد را تغییر دهند؟

آرام بودن نوزاد، وضعیت مجرای گوش و گوش میانی و کیفیت قرارگیری تجهیزات روی نتیجه تست اثر دارند. برای مثال، مایع یا مواد داخل گوش می‌توانند ثبت OAE را دشوار کنند. در ABR نیز حرکت زیاد ممکن است نویز ایجاد کند و کیفیت ثبت را کاهش دهد. به همین دلیل بهتر است نوزاد برای تست خواب‌آلود یا آرام باشد و والدین دستورالعمل مرکز را درباره زمان شیر خوردن و خواب رعایت کنند. تکرار تست به معنی خطای قطعی یا وجود بیماری نیست؛ گاهی هدف فقط رسیدن به ثبت قابل اعتمادتر است.

نوزادان پرخطر به کدام تست شنوایی نیاز دارند؟

برای همه نوزادان پرخطر نمی‌توان یک نسخه واحد نوشت، اما در برخی شرایط ارزیابی مسیر عصبی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. نوزادانی که مدت قابل‌توجهی در بخش مراقبت‌های ویژه بستری بوده‌اند یا عوامل خطر مشخص برای اختلال شنوایی دارند ممکن است به پروتکل متفاوتی نسبت به نوزاد بدون عامل خطر نیاز داشته باشند. AABR می‌تواند پاسخ مسیر عصبی شنوایی را بررسی کند و در برخی اختلالات عصبی که ممکن است OAE طبیعی باقی بماند اطلاعات مهم‌تری بدهد. تصمیم نهایی باید بر اساس سابقه پزشکی و پروتکل ارزیابی گرفته شود.

ABR برای نوزاد در خواب انجام می‌شود یا به بیهوشی نیاز دارد؟

در نوزادان کوچک، ABR اغلب می‌تواند هنگام خواب طبیعی انجام شود. الکترودهای کوچک روی پوست سر و اطراف گوش قرار می‌گیرند و این فرایند دردناک نیست. برای اینکه ثبت دقیق باشد، نوزاد باید تا حد امکان آرام و بی‌حرکت بماند. به همین دلیل مراکز ممکن است از والدین بخواهند زمان خواب و تغذیه نوزاد را طوری تنظیم کنند که کودک هنگام تست بخوابد. نیاز به آرام‌بخشی یا بیهوشی موضوعی جداگانه است و در همه نوزادان مطرح نیست؛ تصمیم آن به سن، شرایط کودک و نوع ارزیابی بستگی دارد.

OAE یا ABR؛ برای نوزاد من کدام انتخاب مناسب‌تر است؟

اگر هدف غربالگری اولیه باشد، OAE، AABR یا ترکیب این دو می‌تواند استفاده شود. اما اگر غربالگری نتیجه مطلوب نداده یا سؤال درباره نوع و شدت کم‌شنوایی مطرح باشد، ارزیابی تشخیصی مسیر متفاوتی دارد و ممکن است ABR در کنار تست‌های دیگر انجام شود. بنابراین «کدام بهتر است؟» سؤال کاملی نیست؛ سؤال دقیق‌تر این است که «در این مرحله از ارزیابی، کدام تست اطلاعات موردنیاز را می‌دهد؟» شنوایی‌شناس با توجه به سن نوزاد، نتیجه قبلی و عوامل خطر می‌تواند این تصمیم را بگیرد.

بعد از نتیجه Pass یا Refer چه کاری باید انجام دهیم؟

اگر نتیجه غربالگری Pass باشد، معمولاً همان مرحله با موفقیت طی شده است؛ با این حال والدین باید رشد شنیداری و گفتاری کودک را در ماه‌ها و سال‌های بعد دنبال کنند. اگر نتیجه Refer باشد، بهتر است پیگیری را عقب نیندازید و زمان بررسی بعدی را همان موقع مشخص کنید. توصیه‌های برنامه‌های تشخیص زودهنگام این است که همه نوزادان حداکثر تا یک‌ماهگی غربالگری شوند و نوزادی که غربالگری را پاس نمی‌کند، ارزیابی کامل شنوایی را هرچه زودتر و حداکثر تا سه‌ماهگی دریافت کند.

چه زمانی باید شنوایی نوزاد دوباره بررسی شود؟

یک نتیجه طبیعی در غربالگری بدو تولد به این معنا نیست که شنوایی کودک برای همیشه بدون تغییر باقی می‌ماند. اگر بعداً کودک به صداهای آشنا واکنش نشان ندهد، با افزایش سن به اسم خود توجه نکند، رشد گفتار متناسب با سن پیش نرود یا والدین هر نگرانی تازه‌ای درباره شنیدن داشته باشند، ارزیابی مجدد ارزشمند است. همچنین برخی عوامل خطر می‌توانند نیاز به پیگیری دوره‌ای ایجاد کنند. در مجموع، OAE برای بررسی پاسخ گوش داخلی و ABR برای ارزیابی مسیر عصبی اطلاعات متفاوتی می‌دهند و انتخاب میان آن‌ها باید بر اساس هدف تست و شرایط کودک انجام شود.